ابزار وبلاگ نويسي

۱۳۹۴ مرداد ۱۲, دوشنبه

خداحافظ❤

هر سلامی را خداحافظی در پی است و
هر شروعی را پایانی ...
مدتهاست که نوشتن روی دیوار مجازی را آغاز کردیم ....
گاهی یواشکی نوشته هامون  مخاطب داشت و
هر روز مینوشتیم به این امید که مخاطب نوشته هایمان و یا دوستانمان دلتنگی هایمان را بخوانند و حال و روزمان را بدانند ....
گاهی نوشتیم که عشقمون را ثابت کنیم
گاهی نوشتیم تا شادی مون را قسمت کنیم
گاهی نوشتیم تا همدردی بیابیم برای غصه هامون
گاهی نوشتیم برای ثبت عقایدمون
گاهی نوشتیم برای همدردی کردنمون
گاهی برای شنیده شدن !!!
گاهی برای دیده شدن!!!
گاهی برای خالی شدن!!!
تا بگوییم  من و تو احساسمان مشترک است و
این وجه اشتراک را جمله ای زیبا به تصویر میکشید
یعنی من و تو در یک لحظه ما شده ایم !
گاهی نوشتیم برای خاص ترین مخاطب های دنیامون !
کسانی که حتی نفهمیدند و بعد ازین شایدهرگزنخواهنددانست
که چقدر برایمون خاص بودند !!!
گاهی پنهان کردیم بغض های شبانه مون رو
لا به لای تک تک کلماتی که نوشته شد ...
گاهی دقیقه ها را گذراندیم تا زندگی مون رو در
یک جمله خلاصه کنیم ودردشو رو  این دیوارها
به تسکین  برسونیم.....
در این دنیای مجازی مینوشتیم تا از حقیقت های آزار دهنده ی دنیای واقعی مون دور باشیم
اما گاهی مجبور میشدیم در این فضای مجازی هم تظاهر کنیم !
تظاهر به خوب بودن
به شاد بودن
به آرام بودن
گاهی تظاهر کردیم تا دل دوستانمان آرام باشد ...
و گاهی در میان نوشته هامون خدا را گم میکردیم و
چقدر پریشان و کلافه بودیم !
و گاهی که با یاد او آغاز میکردیم
چقدر پر امید میشدیم !!!
وحال تو ای دنیای مجازی
قسمتی از زندگی ما رو همراه خودت داری !!!
اشک ها و لبخندها ...
دلتنگی ها و شادی ها...
دردها و غصه ها.....
یک روز با تو شروع کردیم ...
و هرلحظه ممکنه با تو وداع کنیم.
و با این کلمات بنویسیم؛
خداحافظ دوستان عزیزتر از جانم
خداحافظ همراهان مجازی ام
خداحافظ آشنایان حقیقی ام
کوچ این پرستو را با دعای خیر و یادی هراز گاهی
به خاطره بدرقه گر باشید،ودر برگهای خاطرات 
 مرا زیبا یاد کنید......